Van Loon maakt tijd goed in de duinen

De marathonetappe, bestaande uit de zevende en achtste proef van de Dakar 2015, verliep bepaald niet vlekkeloos voor Erik van Loon, maar in het klassement wist hij zijn zesde plaats te consolideren. Met een Mini die volgens navigator Wouter Rosegaar ‘300 kilo zwaarder is door de klei’ zette Van Loon de twaalfde tijd neer. De winst pakte hij in de duinen in de laatste 38 kilometer.

De auto’s startten in groepjes van vijf op de Salar de Uyuni, een uitgestrekt zoutmeer. Van Loon pakte meteen de leiding in zijn groepje, maar kreeg gezelschap van een Toyota. “We hebben 30 kilometer lang deur-aan-deur gereden. Toen werd helaas de centerdiff weer warm en moest ik gas terugnemen.”

Dat had heel vervelend kunnen uitpakken, maar waar anderen navigatiefoutjes maakten, was Rosegaar feilloos. Gisteren had de navigator veel last gehad van de hoogte van boven de 3000 meter, doordat hij niet kon drinken onderweg. Schele hoofdpijn was het gevolg. In Uyuni dronk hij bijna vier liter, zodat het op de terugweg naar Iquique weer goed ging.

Door het puike navigatiewerk kon Van Loon op het wrc-achtige terrein dat volgde de achtervolging inzetten, maar net voor het geneutraliseerde deel bij de grensovergang naar Chili liep een band leeg. Het wisselen ging door de dikke laag klei en zout niet zo gemakkelijk als anders, waardoor Van Loon ietsje tijd inleverde. “Toen hebben we ons meteen voorgenomen om de laatste 38 kilometer duinen op alles of niks te rijden,” vertelt Van Loon. “Meteen na de start van het slotdeel liepen we al in op Laveille, die voor mij was gestart, en de kerel die dáárvoor zat, hebben we ook nog ingehaald. We zijn ongenadig hard door de duinen gevlogen.”

Daardoor bleven de verschillen op de eindstreep in Iquique beperkt, maar Van Loon voelt in het klassement de druk oplopen. Het verschil tussen nummer 5 (Bernhard ten Brinke) en nummer 8 (Stéphane Peterhansel) is slechts 29 minuten. “Er kan iedere dag iets gebeuren,” weet Van Loon. “Wij hebben nu twee mindere dagen gehad. Peterhansel heeft twee goeie dagen gehad. Als die Peugeot heel blijft, wordt hij nog wel een bedreiging. Maar dat zien we na de rustdag wel. De auto is eraan toe. Die heeft te lijden gehad op de marathonetappe. Ik zelf ga net zo lief door. Ik zit nu lekker in het ritme. Voor mij hoeft die rustdag niet.”